Scenariusz powtarza się w gabinetach niemal codziennie: pies uporczywie się drapie, wygryza łapy, a na skórze pojawiają się stany zapalne. Diagnoza? Szybka: „To alergia”. Rozwiązanie? Standardowe: recepta na lek przeciwświądowy (np. Apoquel) oraz worek hydrolizowanej karmy weterynaryjnej.
Choć rozwiązania te potrafią przynieść natychmiastową ulgę od świądu, rzadko kiedy odpowiadają na kluczowe pytanie: dlaczego tak właściwie organizm psa tak reaguje i co w ten sposób komunikuje?
Tłumienie objawów bez dotarcia do źródła to jak wyłączanie czujki dymu podczas pożaru. Jeśli chcemy trwale pomóc psu, musimy spojrzeć na niego holistycznie. Doskonałym tego przykładem jest moja 2-letnia podopieczna – Maisy, długowłosa owczarka niemiecka, o której chcę Wam dziś więcej opowiedzieć. Mam nadzieję, że na jej przykładzie zainspirujecie się do tego, by spojrzeć na organizm również swojego psa jak na mały ekosystem, a nie zestaw symptomów, które trzeba u niego jedynie zwalczyć.
Błędne koło: Od hodowli do przewlekłego zapalenia
Kiedy poznałam Maisy, lista jej dolegliwości była dość długa, a jej opiekunka Małgosia czuła, że tkwią w martwym punkcie. Kilka faktów o Maisy:
- Po przyjeździe z hodowli zmagała się z pasożytami oraz infekcją grzybiczą.
- Przeszła kurację silnym antybiotykiem.
- Niedługo po nim, zaczęła się intensywnie drapać i wylizywać łapy.
- Miała śluz w kale i kompulsywnie zjadała trawę na spacerach.
- Niedawno przeszła zapalenie spojówek oraz bolesne hot spoty (ostre, sączące zapalenie skóry).
Zamiast po prostu przypiąć Maisy łatkę „alergika”, cofnęłyśmy się do początku. Antybiotykoterapia i pasożyty we wczesnym wieku zdewastowały barierę jelitową i mikrobiom. Śluz w kale i jedzenie trawy były jednoznacznym wołaniem o pomoc układu pokarmowego. Kiedy jelita są „nieszczelne”, a toksyny przeciekają do krwiobiegu, wątroba zostaje przeciążona, a organizm zaczyna usuwać metabolity przez największy organ detoksykacyjny – skórę.
Złoty protokół: Jak wyjść z pułapki objawów?
Praca nad powrotem do zdrowia nie polega na magicznej tabletce. Wymaga podejścia od kilku stron, przygotowując się na to, że po wprowadzeniu pierwszych zaleceń, mogą wystąpić kolejne objawy, które dotychczas były przez organizm tłumione. Wszystko wymaga czasu i cierpliwości.
1. Rzetelna diagnostyka to podstawa
Nie zgadujemy – badamy. Zaczynamy od pełnej morfologii i biochemii krwi, a także powtórnego, dokładnego badania kału pod kątem pasożytów (warto wybrać laboratorium specjalistyczne, np. Laboratorium Felix, które specjalizuje się w rzetelnej parazytologii). U psów ras predysponowanych, zwłaszcza owczarków niemieckich z przewlekłymi problemami skórnymi, koniecznie trzeba pamiętać o dermatozie cynkozależnej (ZRD) – zaburzeniu metabolizmu lub wchłaniania cynku, które daje objawy łudząco podobne do ciężkich alergii.
2. Radykalne porządki w misce (dieta eliminacyjna)
Z diety bezwzględnie eliminujemy zboża (ryż, kasze) oraz rośliny strączkowe. Dlaczego? Zawierają one duże ilości fitynianów – związków, które wiążą minerały (przede wszystkim cynk) w przewodzie pokarmowym i blokują ich wchłanianie w jelitach. U psów takich jak Maisy może to pogłębiać problem zapalny.
3. Wzmocnienie mikrobiomu, wątroby i limfy
Ciało psa musi dostać wsparcie w trzech newralgicznych punktach:
- Odbudowa mikrobiomu i uszczelnienie nabłonka jelit.
- Usprawnienie pracy wątroby, by radziła sobie z neutralizowaniem toksyn.
- Pobudzenie układu limfatycznego, który odprowadza zastoje metaboliczne z tkanek.
Jak wyglądała terapia Maisy krok po kroku?
Wyniki badań laboratoryjnych Maisy pokazały niski poziom witaminy B12 oraz kwasu foliowego – to klasyczny marker złego wchłaniania w jelicie cienkim oraz dysbiozy.
W pierwszym etapie wdrożyłyśmy:
- Suplementację witaminy B12 i kwasu foliowego, by uzupełnić krytyczne niedobory komórkowe.
- Całkowite odstawienie zbóż.
- Drożdże probiotyczne Saccharomyces boulardii (kuracja 6–8 tygodni) – nie kolonizują jelit na stałe, ale działają jak tarcza: neutralizują toksyny bakteryjne, zwalczają patogeny i regenerują błonę śluzową.
- Olej z kryla – źródło kwasów Omega-3 w formie fosfolipidów o potężnym działaniu przeciwzapalnym.
- Ekstrakt z czarnuszki – naturalny modulator odporności o działaniu antyhistaminowym i przeciwgrzybiczym.
- Napój torfowy – skarbnica kwasów humusowych i fulwowych. Działa jak gąbka na toksyny w jelitach, powleka podrażnioną śluzówkę i tworzy środowisko do odbudowy zdrowego mikrobiomu.
Do protokołu dołączyłyśmy macerat z pąków czarnej porzeczki z gemmoterapii (naturalny „roślinny steryd”). Krótko po tym pojawiło się jednak pogorszenie stanu skóry. Zamiast panikować, wyciągnęłyśmy wnioski: organizm zasygnalizował nadwrażliwość na preparat, więc natychmiast go odstawiłyśmy.
Druga konsultacja i przełom
Gdy w trakcie procesu pojawiły się nawracające hot spoty, odebrałyśmy jasny sygnał: wątroba i układ limfatyczny nie nadążają z filtracją i potrzebują silniejszego wsparcia drenującego. Zmodyfikowałyśmy plan i wprowadziłyśmy:
- Colostrum kozie – bombę bioaktywnych czynników wzrostu, immunoglobulin i laktoferyny, które działają naprawczo na nieszczelne jelito i modulują układ immunologiczny.
- Koniczynę czerwoną i korzeń łopianu – dwa potężne zioła fitoterapeutyczne. Łopian stymuluje produkcję żółci i odciąża wątrobę, a koniczyna czerwona porusza zastałą limfę i ułatwia usuwanie metabolitów przez układ moczowy, zdejmując ten ciężar ze skóry.
Dopiero po tych celowanych modyfikacjach Maisy weszła w fazę prawdziwej, głębokiej odbudowy. Skóra się uspokoiła, sierść zaczęła odrastać, a trawienie wróciło do normy i zaczęła nabierać masy (dotychczas była za chuda).
Cierpliwość: najważniejszy element terapii
Historia Maisy uczy jednej kluczowej rzeczy: terapia holistyczna to proces, a nie jednorazowe działanie.
Rzadko zdarza się, że plan ułożony podczas pierwszej konsultacji rozwiązuje problem w 100%. Żywy organizm to dynamiczny system. Czasem reaguje nieprzewidzianie, czasem potrzebuje dodatkowego bodźca, a niekiedy dopiero po wyciszeniu jednego problemu na wierzch wychodzi kolejny. Praca z przewlekłymi problemami skórnymi i jelitowymi wymaga:
- uważnej obserwacji reakcji psa,
- elastyczności i odwagi do modyfikowania dawek i ziół,
- czasu i cierpliwości – mikrobiom i uszkodzone jelita nie regenerują się w tydzień.
Jeśli Twój pies zmaga się z nawracającym świądem, nie zadowalaj się maskowaniem objawów. Zrób badania, zajrzyj do miski i jelit, wesprzyj wątrobę i daj ciału narzędzia, by samo wróciło do równowagi. To trudniejsza droga niż podanie jednej tabletki, ale jedyna, która prowadzi do trwałego zdrowia.
Jeśli natomiast czujesz, że potrzebujesz z tym pomocy, zapraszam na konsultację 🙂
Małgosia, opiekunka Maisy, pisze tak:
Wszystko zaczęło się tak na dobrą sprawę 2 lata temu, 31 listopada 2024 roku. To miał być jeden z szczęśliwszych dni. Do naszej rodzinki miała przybyć młodsza siostra mojej Mili (owczarek niemiecki długowłosy). Wyjazd po małą do tej samej hodowli był super! Mila, która pojechała oczywiście z nami, pokazała się z najlepszej strony jako starsza siostra na zapoznaniu z 10-tygodniową kuleczką. Droga powrotna w sumie też nam całkiem nieźle minęła. W domu co prawda Mila postanowiła małej wyznaczyć granice, ale generalnie nie było źle. Ostatecznie byłyśmy zaopiekowane przez znajomą behawiorystkę.\
Wydawało się, że ten dzień będzie też sukcesem higienicznym małej, nie było problemu, by pójść na ogród i załatwić swoje potrzeby, bo mała już w hodowli bywała już na dworze. Problem pojawił się pod wieczór na macie, gdy mała źle się poczuła, na co niestety wskazywała też krew, która się pojawiła. Wyjazd na pogotowie skończył się odesłaniem do innej lecznicy. Badanie, leki. Na drugi dzień to samo. Znajoma weterynarz specjalnie jeszcze przyjechała podać kolejną dawkę. A w poniedziałek już kompleksowe badania. Niestety skończyło się na antybiotykach – młoda podczas wychodzenia na dwór w hodowli złapała pasożyty i bakterie. Ona jak na owczarka od początku była dość drobna, więc może po prostu nie miała aż takiej odporności. W każdym razie młoda na dzień dobry miała zafundowaną rozwaloną florę.
Pomimo oczywiście podawania probiotyków, prebiotyków i dokładania wszelkich starań, Maisy od początku też borykała się z problemami z oczkami, już gdy do mnie przyjechała miała „obwódki”, które dosyć długo się utrzymywały (i które chyba przez pewien czas brałam za coś normalnego, że tak po prostu ma), zniknęły w końcu po zmianie diety z karmy suchej na gotowanego królika, ale potem znów się pojawiły, a mnie trudno było dociec przyczyny. Wcześniej też pojawiła się reakcja alergiczna po mieszance suchej.
Sugestie oczywiście były takie by karmić hipoalergiczną karmą, co średnio mi się uśmiechało, po uzmysłowieniu sobie składu i procesu produkcji (wysoko przetworzona). Ostatecznie od kilku lat sama biorę udział w kolejnych kursach żywienia, więc posta
Jednak pomimo starań, chęci, słuchania i robienia notatek, czułam, że nie potrafię w pełni sama Maisy do końca pomóc, a nie miałam do kogo się zwrócić. Widziałam, że z jednej strony sierść zdaje się być całkiem niezła, ale jednak oczy znów miały obwódki i wysięk, uszy jak papierek lakmusowy reagowały na pewne składniki, których chyba nie byłam świadoma, i do tego jeszcze pies był za chudy. I wierzę, że z Bożą pomocą, trafiłam na Zuzę. Jakiś czas temu brałam udział w jej webinarze o olejkach. Ale wtedy chyba miałam za sobą ciężki dzień, bo nie do końca do mnie docierał…. A tu nagle trafiłam na informację, że ma pojawić się jej nowa książka,
Napisałam do Zuzy i do końca życia będę jej wdzięczna za odpisanie i chęć umówienia się na konsultację. Byłam pod ogromnym wrażeniem formularza, który dostałam do wypełnienia, a także polecenia badań, które powinnam wykonać. To był strzał w 10! Nie wpadłabym na to, by zrobić B12 i kwas foliowy, które jak się okazało wołały głośno i wyraźnie o wsparcie… Długo rozmawiałyśmy, Zuza zrobiła mi protokół, poleciła suplementy (B12, kwas foliowy, probiotyk) i zioła (które nie do końca udało mi się ostatecznie zastosować), napój torfowy, hydrolat z bławatka na oczy i jeszcze jakich zmian w diecie dokonać na start. Ale to był dopiero pierwszy krok. Pomimo, że miałam je wyeliminować z diety, ja też uczciwie jeszcze szukałam, która kasza ewentualnie byłaby jeszcze ok, co wcale nie było łatwe- przez moment w sumie wrócił ryż, ale ostatecznie trzeba było zrezygnować ze zbóż po kolejnej reakcji alergicznej. Z jednej strony Maisy sierść zyskała, oczy zaczęły lepiej wyglądać, ale pojawił się problem uszu i porannych wymiotów. Z wymiotami poradził sobie imbir, niestety okropne hot spoty, które się zrobiły, trzeba było wyeliminować antybiotykiem i sterydem, co mnie mocno zmartwiło, bo dopiero co odbudowywałyśmy jej biedny mikrobiom.a ja bardzo chciałam pomóc mojemu psu naturalnie, a nie kolejnymi propozycjami leków czy karm komercyjnych, które tylko mogłyby jej stan pogorszyć.nowiłam przejść zupełnie na gotowane, oczywiście z suplementacją.
Zrobiłyśmy kolejną konsultację. Zuza poleciła zwiększenie dawki pokarmowej, dodała jeszcze do protokołu koniczynę czerwoną i łopian, oprócz tego colostrum kozie. Odstawiłam zupełnie zboża i to chyba było clue!
Teraz Maisy je mieloną łopatkę, podroby, gotowane warzywa, które blenduję. I wreszcie nie ma śluzu w oczach, obwódki zniknęły na dobre, uszy nie są zawalone wydzieliną, mniej się drapie, do tego pomału nabiera ciała, sierść się błyszczy i jest mięciutka, tak że chce się ją tulić. Teraz jeszcze będziemy robić kontrolne badania. Ufam, że będą lepsze niż poprzednie. Kolejna konsultacja też przed nami i czekam na nią z niecierpliwością. Czuję się zaopiekowaną z moimi psami. I wierzę, że dzięki wiedzy, którą zdobywam podczas samych tylko konsultacji z Zuzą (ale także uczestnicząc w jej kursie) moje psy po prostu będą zdrowe i będą żyć dłużej 🙂